حقوق و جامعه

خطای پرستاری و موارد آن

مقدمه: شناسایی خطاهای پرستاری و ارتقاء امنیت بیماران امری حیاتی است. با توجه به اینکه خطا در عرصه ارائه خدمات پرستاری، پدیده ای آسیب رسان و در برخی موارد غیرقابل جبران است، لذا این یادداشت به برخی از موارد آن می پردازد.
موارد تخلف انتظامی پرستاری
گرچه از نظر قانونی، برخی تخلفات جرم محسوب نمیشود، لکن صاحبان حرفه‌ پرستاری، بر اساس تعهدی که در سازمان نظام پرستاری به آن دارند، ملزم به رعایت آنها از جهت حفظ شئونات حرفه‌ای می‌باشند.
رسیدگی به این تخلفات در هیئت های بدوی و تجدید نظر استانی صورت گرفته و مجازاتهای خاص خود مانند توبیخ شفاهی یا کتبی، محرومیت از انجام خدمات به صورت کوتاه مدت یا طولانی را خواهند داشت.
در این ارتباط، برای احراز و اثبات قصور پرستاری تحقق ۴ شرط اصلی ضروری است:
۱-وظیفه
۲- تخطی
۳- آسیب جسمی یا روانی
۴-ارتباط بین خطا و آسیب
از جمله موارد شایع قصور پرستاری عبارت است از:
الف- تجویز یا تزریق دارو بدون کسب نظر پزشک
ب- تزریق دارو در شریان و یا محلی که باعث آسیب اعصاب محیطی شود.
ج- تعبیه‌ کاتتر وریدی به مدت طولانی
د- تهدید و یا بد رفتاری با بیمار به خصوص کودکان
ه- همکاری در سقط جنین به صورت غیر مجاز
و- پایان دادن به زندگی بیمار (اتانازی)
ز- دستکاری در پرونده‌ی بیمار و افشای اسرار آنها
ح- خودداری از کمک به مددجویان اورژانس
تکلیف (وظیفه):
پرستار مکلف به مراقبت از همه‌ بیماران بیمارستان است. عدم پاسخگویی پرستار به درخواست کمک بیمار در حالت اضطراری به وضوح پایین‌تر از استاندارد معقول است.
مثال: به دنبال عمل جراحی، بیماری دچار قطع تنفس شد. درخواست کمک فوری به عمل آمد. ادله نشان می داد که یک تأخیر ۱۵ دقیقه‌ ای بین درخواست و زمان ارائه‌ کمک وجود داشته است. بیمار متحمل آسیب جبران ناپذیر مغزی شود و ۲۱ روز بعد فوت کرد. هیئت منصفه حکم به پرداخت ۴۰۰ هزار دلار غرامت داد. هم پزشکان و هم بیمارستان از طرف پرستاران، قاصر در انجام اقدام به موقع در قبال تقاضای بیمار شناخته شدند.
اکثر دادگاهها بر مبنای تماس تلفنی میان پزشک و بیمار، وجود وظیفه را مسلم می‌دانند.
مثال: بیماری با علائم رایج حمله‌ قلبی ۳ بلوک ساختمان را برای رسیدن به اتاق اورژانس بیمارستان طی کرد. پزشک با بیمار در اتاق اورژانس تلفنی صحبت کرد و بنابر ادعا، از بیمار خواست که صبح روز بعد بازگردد. آنگاه بیمار درخواست کرد تا به وسیله‌ی یک پزشک معاینه شود، اما پرستار اتاق اورژانس از قبول این تقاضا خودداری نکرد.
وی به خانه برگشت و همان شب مرد. یکی از مسائلی که باید توسط هیئت منصفه بررسی می‌شد آن بود که آیا بین بیمار و پزشک یا بیمارستان و بیمار به دنبال تلفن، تکلیفی پدید آمده بود یا خیر، قاضی در مرحله‌ رسیدگی اولیه‌، دعوا علیه بیمارستان را مردود دانست. با این حال دادگاه تجدید نظر چنین حکم کرد که در وضعیت مورد نظر، عنصر تکلیف تأمین شده است و باید به هیئت منصفه اجازه داد تا تصمیم بگیرد آیا پرستار وظیفه‌ خود را در قبال بیمار انجام داده است یا نه.
مثال: خوانده، استاد یک دانشگاه پزشکی بود که ضمن تشکیل جلسات، پیشنهاد کرد که بیمار باید مورد جراحی قرار گیرد. هنگامی که عمل نتیجه‌ سوء به بار آورد استاد مزبور با بیان این مطلب از خود دفاع کرد که وظیفه‌ وی در قبال بیمار شکل نگرفته است و شخص جراح، خوانده‌ واقعی دعواست. دادگاه چنین حکم کرد که استاد پزشکی که بیمار را ندیده و معاینه نکرده بود و فقط به عنوان بخشی از درس‌ خود در مورد وی توضیح داده بود، هیچگونه وظیفه‌ مراقبتی در قبال خواهان بر عهده نداشته است. دادگاه دعوی علیه استاد را رد کرد.

برچسب ها

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن